شبهای حافظ در شیرازِ زاهدان، شب پنجم از سال دوم فصل نخست
با غزلِ:
« نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آینه سازد سکندری داند»
شبهای حافظ در شیرازِ زاهدان، شب پنجم از سال دوم فصل نخست
با غزلِ:
« نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آینه سازد سکندری داند»