وبلاگ

وقتی قلبت تیر میکشد به گلوله‌ای فكر می‌کنم که با شقیقۀ برادرم هیچ شوخی نداشت چقدر آب ریختند تا دستهاش را از دنیا بشویند چقدر کلاغ از موهای مادرم پریدند چقدر برف بر شانه های پدرم نشست و من بعد از آن هیچ سپیداري...  توی باغ نبودم چقدر دروغ می‌گفت که سیگار را ترک نمی‌کنم...

با احترام بی‌دریغ به مقام هوشنگ مرادی کرمانی و یادکرد خاطرۀ شریف کیومرث پوراحمد از خواندن این عنوان شروع شد:«شغل نویسندگی باید در جامعه به رسمیت شناخته شود».موافقم هم دل می‌بره هم دین. دل و دین من هم که علیه‌السلام‌تر از شما نیست، خیلی خوش و خرم، شروع کردم به خواندن...

نامت را چرا لابه‌لای شعرهام پنهان کنم ترلان لالایی‌های لال ترلان بی‌‌گاهواره به‌گاه گریه ترلان لایه‌لایه گلایه ترلان بی‌گور و گلایل  ترلان بی‌لب  ترلان لبالب  ترلان بی‌دهان ترلان لایه‌لایه زخم لای استخوان تو بی‌لب به دنیا آمده‌بودی چگونه تو را به جرم بوسه کشته‌اند...